Wenecka uliczka 1241

Wenecki kanał uchwycony w chwili spokoju - woda odbija błękitne niebo i ciepłe fasady starych kamienic, tworząc lustrzaną symfonię barw. Dwa łukowe mosty wyznaczają rytm kompozycji, prowadząc wzrok w głąb wąskiego kanału, gdzie architektura i woda stapiają się w jedno.

 Złociste ugry, wyblakłe biele i akcenty turkusu oddają atmosferę leniwego weneckiego południa. Ekspresyjne pociągnięcia szpachli techniką impasto nadają obrazowi wibrującą energię, a jednocześnie zachowują poetycką ciszę miejsca.