Pl. Św. Marka 1290

Obraz przedstawia impresyjną scenę miejską, ukazującą tętniący życiem deptak z licznymi sylwetkami przechodniów oraz smukłymi latarniami prowadzącymi wzrok w głąb kompozycji. To nastrojowy obraz, w którym wilgotna nawierzchnia odbija światło i postacie, tworząc efekt głębi i ruchu. Kompozycja ma charakter perspektywiczny - centralna aleja otoczona zabudową oraz linią latarni kieruje spojrzenie ku rozmytemu tłu, gdzie majaczą kopuły charakterystyczne dla Wenecji, nawiązujące do placu św. Marka.

Paleta barw jest stonowana i elegancka – dominują beże, szarości oraz złamane zielenie, przełamane akcentami czerni, czerwieni i błękitu w postaciach. Dzięki temu obraz wpisuje się w kategorię malarstwo miejskie nowoczesne, łącząc klasyczny motyw z nowoczesną formą. Oświetlenie jest miękkie i rozproszone, jak po deszczu lub we mgle, co buduje atmosferę nostalgii i spokoju.

 Postacie są zarysowane szkicowo, co nadaje scenie dynamiki i ulotności. To także obraz spacer w deszczu, oddający klimat codzienności, refleksji i miejskiej poetyki, inspirowanej architekturą Wenecji.