Nihonga — czym charakteryzuje się malarstwo japońskie?

Malowanie obrazów olejnych na sprzedaż jest zajęciem bardzo ciekawym. Przelewanie swoich myśli na płótno zawsze jest uspakajającym procesem. Cała wrażliwość autora danego dzieła sztuki zostaje wówczas wyrażona przy pomocy pędzli i farb. Aby malować jeszcze lepiej, warto poznawać techniki z różnych stron świata.

Nihonga to całość tradycyjnych metod i materiałów malarskich (np. płótna, papieru, tuszu), z których korzystają Japończycy. Ten sposób malowania obrazów w znaczący sposób różni się od technik stosowanych w stylu zachodnim — yoga — gdzie widać ogromną inspirację sztuką europejską.

Nihonga, czyli obrazy japońskie

Określenie „nihonga” w dosłownym tłumaczeniu oznacza po prostu „malarstwo japońskie”. Zwrotu tego po raz pierwszy użyto w okresie Meiji, który przypada na czas rządów cesarza Mutsuhito, czyli od 8 września 1868 do 30 lipca 1912 roku. Japonia wtedy ulegała szybkiej modernizacji i westernizacji.

Ówcześni artyści chcieli dołożyć wszelkich starań, aby zachować elementy tradycyjnej sztuki japońskiej, ale jednocześnie podkreślić nowoczesny charakter kultury panującej w Kraju Kwitnącej wiśni. Nihonga było więc swoistym odwołaniem do starych szkół. Między innymi były to yamato-e, Rinpa i malarstwo chińskie. Ważną częścią dla twórczości tego typu był fakt, iż skupiała się ona nie wokół powielania prostych wzorów, a raczej starała się adaptować się i rozwijać w taki sposób, aby można było je właściwie zinterpretować w kontekście do sytuacji społecznej i artystycznej, która w tamtym okresie ulegała częstym zmianom.

Więcej niż japońskie sceny rodzajowe

Artyści tworzący w zgodzie ze stylem nihonga nie ograniczali się jedynie do podejmowania tematów dotyczących stricte życia w japońskiej rzeczywistości. Często malowali oni sceny nawiązujące bezpośrednio do historii Chin lub kultury i tradycji indyjskiej. Nurt ten znacząco przetoczył japońskie granice i dotarł aż do Tajwanu, który wówczas był kolonią Kraju Kwitnącej Wiśni.

Ciekawym przykładem jest artysta Taikan Yokoyama, który malował niesamowite widoki tajwańskie w stylu japońskim, uwieczniając w ten sposób czas panowania tam imperium Japonii.

Obrazy olejne na sprzedaż

Zapraszamy do obejrzenia obrazów olejnych na sprzedaż, które zostały opublikowane na niniejszej stronie internetowej. Większość prac silnie nawiązuje do technik takich jak impresjonizm i postimpresjonizm. Płótna odwołują się również do scen batalistycznych i marynistyki. Znajdą się tam również interesujące portrety i martwa natura.

Interesujące mogą się wydać również prace, upamiętniajcie włoski krajobraz. Na płótnach w naszej galerii online można dostrzec wielką inspirację Wenecją — miastem zakochanych.

Sławni artyści tworzący w stylu nihonga

Do najbadziej znanych malarzy techniki nihonga należą przede wszystkim: Ernest Fenollosa, Kakuzō Okakura, Hōgai Kanō, Gahō Hashimoto i Taikan Yokoyama. Pierwszy spośród wymienionych artystów zajmował się równocześnie wykładaniem nauk politycznych i filozofii na uniwersytecie w Tokio. Często stawał on po stronie przeciwników stylu malarskiego, zwanego zachodnim. Swoją niechęć do wymienionej techniki pokreślił głownie na spotkaniach klubu Ryuchikai. Było to stowarzyszenie, które powołane do życia zostało przez zgrupowanie polityczne o dużych wpływach. Głównym celem Ryuchikai była promocja tradycyjnej sztuki japońskiej.

Malarze Okara i Kangakai również założyli swoje stowarzyszenie — miało ono czuwać nad studiami nad starą sztuką, ale także tworzenie nowych form wyrazu artystycznego, będących silnie zakorzenionymi w tradycji. Dzieła zachowane w takiej estetyce miały również odwoływać się do wybranych elementów zaczerpniętych ze stylu zachodniego. Mowa jest w tym przypadku o stosowaniu cieniowania i specyficznej perspektywy.

Kolejną instytucją, która zajmowała się staniem na straży stylistyki nihonga, był dzisiejszy Uniwersytet Sztuki w Tokio, dawniej nazywany akademią sztuk pięknych. jego założycielami byli Ernest Fenollosa, Kakuzō Okakura i Gaho Hashimoto. Ostatni z tej trójki pełnił tam rolę głównego wykładowcy malarstwa.

Różnice między stylem zachodnim a japońskim

Nigdy nie ustalono ścisłej granicy pomiędzy stylami zachodnim, a nihonga (japońskim). Malarze zajmujący się tworzeniem w zgodzie z tradycyjnymi metodami, często czerpią inspirację ze stylistyki typowej dla zachodu. Chodzi w tym przypadku o to, aby lepiej pokreślić ekspresję wynikającą z danego dzieła.

Z kolei zachodni artyści są mocno związani z tradycyjnymi formami sztuki, ale równocześnie wykorzystują oni techniki typowe dla malarzy ze Starego Kontynentu. Specyficzny dystans pomiędzy tymi dwoma nurtami wynika głównie z tego, że dzieła wykonane w poszczególnych z nich są mocno separowane od siebie — wystawia się je w różnych muzeach, galeriach sztuki i przy okazji innych eventów.

Obrazy olejne na sprzedaż, z którymi mogą się Państwo zapoznać w naszej galerii, internetowej z pewnością się Wam spodobają. Zachęcamy do zapoznania się z nimi!