Malarstwo polskie: najwybitniejsi artyści

Malarstwo polskie ma naprawdę wiele do zaoferowania. W każdej z minionych epok historycznych artyści z naszym rodzimym paszportem łamali kolejne konwenanse i odnajdowali się w niesamowitych stylach. Inni podążali za obecnym w modzie nurtem i również radzili sobie z tym doskonale. Śmiało można zaryzykować stwierdzenie, iż Polacy to bardzo utalentowany naród, jeśli chodzi o sztuki plastyczne. Co ciekawe, bez znaczenia jest to, czy spojrzymy na nowoczesne obrazy, czy też dzieła, które powstały wiele lat temu — w każdym przypadku z pewnością uda się nam zaobserwować ogromne zaangażowanie twórcy.

Malarstwo polskie a gotyk: Jan Polak

Jan Polak przyszedł na świat w 1435 roku, prawdopodobnie w Krakowie. Artysta jest jednym z głównych przedstawicieli późnego gotyku. Twórca działał przede wszystkim na terenie Niemiec, w Bawarii, gdzie do dziś w wielu miejscach można natknąć się na jego dzieła. Z powodzeniem można zatem mówi, iż już XV wieku malarstwo polskie cieszyło się międzynarodową sławą. Analizując obrazy Polaka szybko można dojść do wniosku, że był to jeden z bardzo płodnych artystów. Potwierdza to nie tylko liczba stworzonych przez niego dzieł, ale również dostępne do dziś dane archiwalne dotyczące jego twórczości. Malarz zrealizował wiele zleceń dla osób sprawujących władzę w Monachium w tamtym okresie. Malował również dla książęcego dworu i na potrzeby Kościoła (głównie dla mniejszych parafii i zakonników zamieszkujących klasztorne cele). Do największych osiągnięć Jana Polaka można zaliczyć stworzenie:
cyklu malowideł ściennych w świątyni świętego Wolfganga w Pipping. Na freskach zostały ujęte m.in. sceny, takie jak Zaśnięcie Marii i Przedstawienie mądrych i Głupich Panien; ołtarz świętego Korbiniana w Dommunsen; portretu mnicha z zakonu Benedyktów. Jak wynika z powyższego, malarstwo polskie było doceniane już kilka wieków temu.

Renesans w malarstwie, czyli kilka słów o Krzysztofie Boguszewskim

Krzysztof Boguszewski to kolejna istotna sylwetka, jeśli chodzi o wybitnych przedstawicieli malarstwa polskiego. Artysta urodził się w 1635 roku w Poznaniu, gdzie mieszkał i tworzył przez większość swojego życia. Choć niewiele wiemy o wykształceniu artystycznym Boguszewskiego, to wartościową informacją wydaje się to, iż był on ściśle związany z warsztatem Hermana Hana — utalentowanego gdańskiego malarza. Ciekawostką jest również, że artysta został wyróżniony przez Zygmunta III Wazę serwitoratem królewskim (wydarzenie to miało miejsce w 1623 roku).
Chcąc wymienić kilka interesujących realizacji Krzysztofa Boguszewskiego, należałoby wspomnieć o „Wjeździe świętego Marcina do Armenis” powstałym w pierwszej połowie XVII wieku (jedyne dzieło sygnowane przez artystę) oraz o „Niepokalanym Poczęciu”, które dziś można podziwiać pośród zbiorów poznańsiego Muzeum Archidiecezjalnego.

Nowoczesne obrazy do kuchni i salonu — Jan Betley

Omawiając temat malarstwa polskiego, nie należy zapominać o przedstawicielach sztuki współczesnej. Na uwagę w tym przypadku zasługuje Jan Betley. Ten polski malarz urodził się w Płocku, w 1908 roku. Tworzył przede wszystkim za pomocą farb olejnych i akwareli, a podczas swojej pracy aktywnie korzystał ze stalugi. Zainteresowanie artysty skupiało się przede wszystkim wokół malowania krajobrazów, koni, portretów oraz uwieczniania różnego rodzaju scenek rodzajowych (pozornie niemających żadnego znaczenia w ujęciu globalnym). Choć Jan Betley przyszedł na świat w Płocku, to całość jego działalności artystycznej była ściśle związana z Warszawą. Malarz mieszkał, uczył się i pracował w stolicy, którą najwyraźniej pokochał niczym swoją małą ojczyznę. Ta wyjątkowa więź pomiędzy miastem a twórcą przyczyniła się do tego, że dziś jest on nazywany malarzem starej i nowej Warszawy.

Romantyzm na płótnie, czyli Chrystian Breslauer

Choć nazwisko Breslaurer może być mylące, to w istocie jest on jednym z przedstawicieli malarstwa polskiego na przestrzeni wieków. Artysta malował przede wszystkim pejzaże, a oprócz rozwijania własnego warsztatu, spełniał się również jako nauczyciel tworzenia obrazów na płótnie. Chrystian Breslauer studiował w berlińskiej akademii, a w późniejszym czasie pobierał nauki u Johanna Wilhelma Schirmera. Wówczas mieszkał i pracował w Dusseldorfie. Artysta nie próżnował i spędzał bardzo dużo czasu w podróży. Podczas swojego życia odwiedził między innymi północ Europy i Włochy. To właśnie to zainspirowało go do poświęcenia się uwiecznianiu krajobrazów. W końcu cóż jest w tym świecie piękniejszego, niż zróżnicowane tereny, które możemy podziwiać podczas swoich wędrówek? Cechą charakterystyczną dzieł namalowanych przez Breslauera było utrzymywanie ich w bardzo romantycznym klimacie. Na próżno byłoby też szukać w nich jakiejkolwiek formy sztafażu, czyli elementów mających ożywić całość kompozycji (np. ludzie, zwierzęta). Omawiany malarz nazywany jest Mistrzem Pokoleń Pejzażystów.