Edvard Munch — obsesja twórczości i malarstwo olejne

Edvard Munch to bez wątpienia jeden z najbardziej znanych i utalentowanych artystów swojego czasu. Malarz ten żył na przestrzeni lat od 1863 do 1944 roku. Dziewiętnastowieczny twórca zasłynął przede wszystkim dzięki namalowaniu „Krzyku” — pracy, która do dziś wzbudza w odbiorcach naprawdę skrajne emocje. Edvard Munch był skandalistą.

Nazywano go „malarzem brzydoty” i szaleńcem, nierzadko wystawiając go na publiczny lincz. Mimo to malarstwo olejne tego Norwega przetrwało do dziś i ma całkiem spore grono fanów.  Z czasem uznano Muncha za prekursora sztuki współczesnej, co z całą pewnością jest prawdą. Artysta wypowiedział kiedyś dość wymowne zdanie, które nieźle oddaje sedno jego sztuki: „Choroba, Szaleństwo i Śmierć, te czarne anioły czuwające nad moją kołyską, nie opuściły mnie przez całe życie”.

malarstwo olejne

Słabe dziecko

Edvard Munch był drugim dzieckiem wojskowego medyka Christiana Muncha i Laury Bjolstad. Urodził się 12 grudnia 1863 roku. Dzień, w którym przyszedł na świat, był nad wyraz mroźny. Niewiele brakowało, aby jego rodzina położyła na nim krzyżyk — wszystkim brakowało wiary w to, że chłopiec przeżyje. To właśnie z tego powodu chrzest Edvarda został zorganizowany w zawrotnie szybkim tempie, Mino tych trudnych początków, dziecko przetrwało. Kiedy miał roczek jego rodzina, która do tego momentu żyła w skrajnej biedzie przeprowadziła się do Englaug — zamieszkali w czteropokojowym apartamencie w Kristianii, gdzie do dyspozycji mieli nawet służbę.

Niedługo po tych wydarzeniach matka Edvarda zaczęła chorować. Dziecku silnie w pamięć zapadło blade lico Laury, które w przyszłości wielokrotnie miało objawić się na jego obrazach olejnych. Kobieta zmarła z powodu z gruźlicy, gdy chłopiec miał pięć lat. Była to zaledwie jedna z licznych traum, jakich miał on doświadczyć w swoim życiu.

Trudy przetrwania

Edvarda wraz z jego licznym rodzeństwem wychowywała ich ciotka. Choć rodzina ta wielokrotnie była wystawiona na próby ze strony losu, nigdy nie zabrakło w niej wzajemnego wsparcia. Familia Munchów wielokrotnie zmieniała miejsce swojego zamieszkania. Ich sytuacja finansowa pozostawała dość stabilna, choć jednocześnie była znacznie gorsza od tej dotyczącej innych rodzin w okolicy. Ojciec Edvarda dokładał wszelkich starań, aby jego dzieciom niczego nie brakowało. Jednak kłopoty z utrzymaniem posady z czasem zaczęły przybierać coraz większy rozmiar, co było bezpośrednim powodem tego, że zmagał się on z wieloma problemami na tle nerwowym. Obciążona psychika coraz gorzej znosiła wszelkie napięcia. Niestety, kolejnym następstwem tych zaburzeń emocjonalnych było popadnięcie w fanatyzm religijny.

Edvard Munch wielokrotnie zauważał, że odziedziczył on po swoich rodzicach cech, których nienawidził. W swoich pamiętnikach pisał, że w spadku po mamie otrzymał kruchość pod względem fizycznym, po ojcu zaś słabość umysłu i skłonność do popadania w kłopoty natury psychicznej. Widmo szaleństwa było z nim przez całe życie, dwadzieścia cztery godziny, siedem dni w tygodniu. Nie dawało mu ono ani chwili wytchnienia. Niektórzy uważają, że podobne cierpienia są nieodłączną częścią bycia artystą.

malarstwo olejne abstrakcja

Malarstwo olejne: inspiracje na każdym kroku

Ogromny talent artystyczny po raz pierwszy ujawnił się, gdy Edvard był dzieckiem. W jego rodzinie krążyła historia o tym, że chłopiec w trakcie jednego ze spacerów przez przypadek zobaczył pochód osób niewidomych, co zrobiło na nim wrażenie tak wielkie, iż scenę tą postanowił on uwiecznić na podłodze rodzinnego domu. Chłopiec chwycił za kawałek węgla, położył się na podłodze i zaczął rysować ślepców. W taki sposób powstał obraz o dużych rozmiarach, który sprawił, że niejeden zaniemówił na jego widok.

Edvard Munch odnajdywał inspiracje niemalże na każdym kroku. Rysował wnętrza, ptaki, portrety przypadkowych osób, poszczególne części ludzkiego ciała i przedmioty różnej maści. Inspiracje znajdował na każdym kroku, każdy element krajobrazu był dobry, aby pozwalać ponieść się swojej artystycznej wyobraźni.

Moment przełomowy kariery

Najważniejszą chwilą w karierze artystycznej Edvarda Muncha było namalowanie obrazu olejnego „Chore dziecko”, w niektórych kręgach znanego także pod nazwą „Chora dziewczynka”. Ten przykład malarstwa olejnego wywołał niesamowitą burzę medialną, co było oczywiście bezpośrednim powodem tego, że o Munchu zrobiło się naprawdę głośno. Publiczność nie zrozumiała tego rodzaju sztuki, można wręcz spokojnie mówić, że — delikatnie mówiąc — dzieło to nie przypadło do gustu odbiorcom. Z kolei krytycy sztuki i prasa miały na jego temat podzielone opinie. Dla jednych był karykaturą artyzmu sam w sobie, dla innych czymś świeżym i nowatorskim.

Obraz olejny „Chore dziecko” jest odważny i w wyraźny sposób odrzuca realistyczną koncepcję, którą dotąd prezentowało malarstwo olejne. Na płótnie tym zaprezentowano wiele skrajnych emocji — głównie przenikliwego smutku i wyraźniej tęsknoty artysty za czymś zupełnie niedoścignionym.

Zapraszamy Państwa do odwiedzenia naszej galerii obrazów olejnych online!